Vishandel biedt eerlijk product

27-02-2013 \\ Innofood nieuws

 

 

De Nederlandse vishandel biedt een eerlijk en betrouwbaar product. Er zijn geen aanwijzingen om daaraan in ons land te twijfelen. Dit stelt het Productschap Vis naar aanleiding van media-aandacht die het Interpol onderzoek na gebleken frauderen in de VS veroorzaakt. De Nederlandse vissector zegt geen enkele aanwijzing te hebben van misstanden met vis in ons eigen land. Op vermeende geruchten en suggestieve incidenten wenst de vishandel niet te reageren. Voorzitter van de Visfederatie, Guus Pastoor: ‘Ingeval van feitelijke constateringen van opzettelijk onjuist labellen van vis zal dat vanzelfsprekend moeten worden bestraft’.

De verschillende schakels in de keten kennen controlemechanismen om de vis op transparante wijze richting consument te brengen. De door de vissers aangelande vis wordt structureel op de afslagen gecontroleerd door eigen keurmeesters en door de NVWA.

Daar waar de vis vervolgens zijn weg vindt naar de groothandel en verwerking zijn eveneens voldoende wetten en regels voor visproducten. Naast de al bestaande levensmiddelenwetgeving die van toepassing is zijn onlangs extra wettelijke eisen voor de traceerbaarheids van vis ingevoerd. Dit alles met het doel om alle producten uit visserij en viskweek vanaf de vangst of de oogst tot en met de detailhandel traceerbaar te hebben. Een grote hoeveelheid aan informatie gaat met de verpakte vis mee richting afnemers en vervolgens consument. De visdetaillist verkoopt veelal verse (Noordzee)vis, die van kop tot staart ter plekke voor de klant wordt gefileerd. Die verkoop je dan geen ‘knollen voor citroenen’, aldus Peter van der Laar, voorzitter van het Verbond van Visdetaillisten.

Dat de consument niet altijd weet welke vis hij eet wanneer hij kibbeling of een lekkerbekje koopt is hij duidelijk: ‘Een lekkerbek wil zeggen “vis zonder graat gebakken” en kan worden bereid van schol, wijting en tal van andere soorten. En kibbeling kent zijn oorspong als snack, gemaakt van kabeljauwstukjes. In de loop der jaren – mede omdat deze vissoorten vanwege de druk op de bestanden zoveel mogelijk met rust wordt gelaten – worden veel andere vissoorten gebruikt om met beslag te frituren tot de lekkernij die vanwege de bereidingswijze “kibbeling” hij eet. Desondanks heeft de consument recht om te weten welke vis hij eet.’

Als onbewerkte vis naar afnemers buiten de eigen keten gaat, zoals horeca en catering, kan – dit wordt veelal veroorzaakt door gebrek aan warenkennis van deze toch specifieke productgroep – wel eens sprake zijn van onterecht gebruik van benamingen van vissoorten. Hier is goede controle wenselijk.

Daar boven op kiezen visbedrijven zelf voor extra garanties in de vorm van certificeringen zoals MSC, ASC en BRC (British Retail Consortium). Aan de betrouwbaarheid van keurmerken twijfelt de sector niet. Zo laat de certificeringorganisatie MSC regelmatig DNA-testen uitvoeren om de robuustheid van het beoordelings- en certificeringprogramma en de traceerbaarheidsstandaard te verzekeren. Afgelopen jaar nog bleek uit onderzoeksresultaten dat van alle geteste monsters 98% volledig juist gelabeld waren. In de producten met MSC-keurmerk bleek dat de vis in het product ook echt afkomstig was uit de MSC gecertificeerde duurzame visserij.

‘Als er al sprake zou zijn van moedwillig op de markt brengen van oneerlijke producten, dient dit te worden bestraft, ter bescherming van de consument én ter bescherming van de collega’s in de vissector die er alles aan doen om op een transparante manier een mooi visproduct te leveren’, aldus Pastoor.

 

Bron: Productschap Vis