Een relatief grote inname van magnesium lijkt het risico op de ontwikkeling van darmkanker te verkleinen. Dat blijkt uit onderzoek van Ellen Kampman, hoogleraar Voeding en kanker aan de Wageningen Universiteit en enkele Londense collega's waar een groep van circa 1450 darmpatiënten aan meewerkte die daarbij een inwendig onderzoek ondergingen. Bij de deelnemers die relatief magnesiumrijk aten, werd tijdens het darmonderzoek minder vaak een voorstadium van darmkanker ontdekt. De resultaten van het onderzoek verschenen begin augustus op de website van de American Journal of Clinical Nutrition.

Voor elke 100 milligram Magnesium die men dagelijks extra gebruikt lijkt het risico op de ontwikkeling van darmkanker met zo'n 10% af te nemen. Om de eigen onderzoeksresultaten te controleren, analyseerde het team ook oudere data uit vergelijkbaar epidemiologisch onderzoek. Dit onderstreepte hun uitkomsten. Opvallend is wel dat het verband alleen significant bleek bij mensen ouder dan 55 jaar én bij de groep mensen met overgewicht. De onderzoekers hebben daar nog geen goede verklaring voor.

Het resultaat heeft geen gevolgen voor de voedingsrichtlijnen omdat de adviezen indirect al zorgen voor inname van voldoende magnesium. Er geldt al het advies om voldoende zuivelproducten, groente en vezelrijke producten te gebruiken om darmkanker te voorkomen. Die producten bevatten al veel magnesium. Het is niet nodig om magnesiumsupplementen te gebruiken, ook al omdat niet duidelijk is wat hoge inname van magnesium voor een effect heeft.

De deelnemers aan het onderzoek moesten vanwege darmklachten een colonoscopie ondergaan. Ze vulden daarnaast op een vragenlijst met 178 etenswaren in hoeveel en hoe vaak ze de verschillende producten gebruikten. Aan de hand van gemiddeld magnesiumgehaltes berekenden de onderzoekers de magnesiumdichtheid van ieders eetpatroon. De onderzoekers legden vervolgens de gegevens van de groep die vrij was van poliepen, naast de deelnemers met een gezwel. Deze gegevens werden gecorrigeerd voor factoren als rookgedrag, aanwezigheid van diabetes, BMI en lichaamsbeweging.

Bron: Resource - Wageningen UR